Dutch Distortion

Live Reports

De nieuwste reports uit de muziekwereld.

Anathema, Atak 8/7/2011 & P60 10/7/2011

Ik volg de band Anathema al vanaf de EP CrestFallen (1992) en hoewel ze toen geheel anders klonken dan nu, zijn ze voor mij nog steeds top. Toen ik hoorde dat ze tweemaal in Nederland zouden gaan optreden was ik er meteen uit dat ik die beide wilde gaan zien. Zo geschiede dus ook. Het bleek dat de tour nogmaals het laatste album We’re here, because we’re here promootte voordat over enige maanden het nieuwste album uitkomt.

Het eerste optreden was in Atak in Enschede. Ik was nog nooit in deze zaal geweest. Het is een mooie concertzaal die echt voor dat doel is gebouwd. Het voorprogramma was de band Kinkobra uit Nederland. Helaas voor deze heren (die echt hun best deden) waren de meeste mensen voor Anathema gekomen. De eerste meter voor het podium bleef leeg en dan krijg je het publiek zeer moeilijk mee (zoals ze zelf ook ontdekten). De band speelde goed en had er zin in, maar het publiek was gewoon te lauw. Aan de muziek heeft dat allemaal niet gelegen, want de heren speelden een goede set met leuke nummers. Tikje groove, beetje catchy, soms stevig. Een mooi voorprogramma dus. Ondanks de afstandelijkheid van het publiek was dit een goed optreden. Sommige nummers vond ik echt geweldig, dus ik keek er naar uit om ze twee dagen later weer te kunnen zien in P60 in Amstelveen. Daar bleek de zaal iets kleiner dan Atak en was die dus sneller gevuld. Hierdoor moest men wel tegen het podium gaan staan, wat de sfeer meteen verhoogde. Het aanwezig zijn van een aantal familieleden in de voorste gelederen en het feit dat dit het laatste concert van de tour was hielp daar natuurlijk aan mee. Meteen vanaf de eerste noten ging het publiek hier wel mee met de band. De band klonk ook veel beter dan twee dagen eerder. Een betere synergie met de zaal het publiek dus. De band klonk nu gewoon fantastisch en de sfeer bleef stijgen bij ieder nummer. Deze band heeft potentie en hij kwam er hier ook duidelijk uit. Dit is een band voor de toekomst en als opwarmer kon Anathema geen betere wensen. Danny Cavanagh van Anathema stond de hele tijd aan de zijkant te luisteren en vanwege het succes deze avond mocht de band van hem een extra nummer spelen die er ook weer in ging als koek. Een band om te volgen dus!

Toen Anathema op kwam (zowel in Atak als in P60) werd het publiek luidruchtiger. Hier kwamen ze voor. De nummers van het eerste paar albums (het black metalwerk) werd geheel overgeslagen, want we hebben hier nu met een meer melodieuze band te maken. De nadruk lag dus op We’re here, bacause we’re here en deze werd op het nummer ‘Get Off Get Out na helemaal gespeeld. De setlists waren qua nummers bij beide optredens identiek, alleen speelden ze de nummers ‘Release’ en ‘Lost Control in een andere volgorde achter elkaar.

Op ieder nummer dat werd gespeeld werd gedanst en moshen was er niet bij. Wat een verademing om gewoon te kunnen blijven staan waar je staat zonder dat je een elleboog in je ribben krijgt of een wilde duw die je omver doet vallen. De sfeer was goed en iedereen had lol. Ook de bandleden op de bühne hadden er zin in. Aan het einde van het nummer ‘Closer in P60 was dat duidelijk te zien. Zanger Vincent moest nog een stukje zingen op de laatste akkoorden van toetsenist Les Smith, maar deze liet die iets later uit zijn keyboard komen dan hij hoorde te doen. Improvisatie was dus nodig bij Vincent en aan het eind van het nummer riep hij lachend “ashole!” naar de grinnikende toetsenist.

De stem van Vincent was tijdens beide concerten zo goed dat je af en toe echt kippenvel kreeg. De nummers zijn op de CD al schitterend, maar live krijg je er toch een extra emotie bij die zo goed past bij dit genre. Ook de donkere belichting in de zaal hielp hier bij, hoewel dat weer vervelend was voor het maken van foto’s.

Zangeres Lee Douglas is ondertussen een vast lid van de band geworden en zij vult die emotie van Vincent perfect aan. Samen zijn ze een duo dat ongelooflijk mooie nummers ten gehore kan brengen. Met haar komst heeft alleen Les Smith geen familielid in de band. Na het optreden zat ik met hem te grappen dat de Douglas familie hem dan maar moest adopteren. Hij vond dat geen slecht idee.

Op de setlist stond als eerste toegift steeds ‘Are You There. De naam ‘Danny’s Acoustic Song was beter geweest, want hij speelde gewoon wat hij wilde. Hij kwam na de pauze alleen op om met zijn gitaar een akoestisch nummer ten gehore te brengen. De rust die deze nummers al hadden werd alleen nog maar groter en de ovatie na zijn solo-optreden was bijna de grootste die deze avond zou klinken. Helaas speelde Anathema niet enthousiast een extra nummer die niet op de setlist stond en na drie toegiften was de koek dus echt op. Ik had twee geweldige bands gezien tijdens twee avonden. Jammer dat er geen derde optreden in Nederland is. Zodra het nieuwe album er weer aan komt ga ik er weer bij zijn. Hopelijk ook weer meerdere keren.

Links:
Officiële bandsite

MySpace-site

Atak

P60  

Setlist:
Thin Air
Summernight Horizon
Dreaming light
Everything
Balance
Closer
Angels Walk Among Us
Presence
A Simple Mistake
Deep
Release
Lost Control
Flying
Universal
Hindsight

Are you There
A natural Disaster
Fragile Dreams


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie