The Tangent – COMM
Platen over de invloed van technologie op de moderne maatschappij zijn de laatste tijd wel vaker langsgekomen. Op zich is er voor dit thema wat te zeggen, maar tegelijkertijd kan niet ontkend worden dat juist dit soort bands het van het internet moeten hebben. Is dat dan hypocriet of niet? Deze vraag kwam bij me op toen ik hoorde dat The Tangent dit thema op hun nieuwe plaat COMM ging behandelen. Helemaal na het in de prog wereld goed ontvangen werkstuk, Not As Good As The Book, uit 2007 was ik erg benieuwd naar wat de band nu ging doen. Gaat hier gepreekt worden of pakt deze band het anders aan?
The Tangent maakt het soort progrock dat klinkt alsof we 30 jaar terug in de tijd zijn gegaan, maar dan met een moderne productie. Kortom: Lange nummers, veel technisch geweld, sfeerwisselingen en veel zang harmonieën. Liefhebbers van bands als: Yes en Genesis zullen dit erg leuk gaan vinden. De plaat begint met het nummer “The Wiki Man” dat met zijn zes stukken al direct 20 minuten in beslag neemt. Het nummer begint met een orgeltje waarna de band een jazzy stuk inzet waaroverheen geluiden van modems en telefoons te horen zijn. Eigenlijk is al meteen duidelijk wat de plaat gaat bieden want in de eerste 5 minuten worden alle muzikale registers al open getrokken. De plaat moet het vooral hebben van de contrasten tussen intieme zang en piano stukken, afgewisseld met technische jazzy uitbarstingen. Sowieso is te horen dat alle deelnemende muzikanten geroutineerd zijn en weten wat ze doen.
Bandleider, zanger en toetsenist Andy Tillison is de dragende kracht achter de plaat. Qua zang is hij niet wereldschokkend, maar het is goed genoeg. Zijn toetsenwerk is zeer sterk, maar wat vooral erg opvalt is het gitaarwerk van ene Luke Machin die volgens de biografie 22 jaar oud is en hier een prestatie levert van hoog niveau. Tel daarbij een Jonathan Barret op basgitaar en Nick Rickwood op drums bij op die beide solide presteren en de band is compleet. Ook de gastbijdrage van Theo Travis (King Crimson) moet zeker ook even genoemd worden.
Deze plaat is helemaal niet slecht te noemen, maar toch bekruipt me een bepaald negatief gevoel terwijl ik er naar luister. Het is goed om een thema te behandelen wat je aan het hart gaat, maar jammer genoeg zijn sommige teksten op deze plaat ‘te belerend’ te noemen. Het heeft een erg hoog “In mijn tijd was alles beter” gehalte en dat komt de plaat niet ten goede. Ook is de muziek wel sterk uitgevoerd, maar is het ook erg veel van hetzelfde. Ik betrapte mezelf erop dat één lang nummer en een aantal kortere nummers uitzitten best ging. Maar de afsluitende track van 16 minuten was toch iets teveel van het goede. Mijn conclusie is dat progrock liefhebbers en metalheads die ook van rustigere muziek houden deze plaat vast erg tof gaan vinden, maar dat de teksten voor een hoop luisteraars met een zak zout genomen moeten worden.
Score: 7,5
Tracklist
1. The Wiki Man
2. The Mind’s Eye
3. Shoot Them Down
4. Tech Support Guy
5. Titanic Calls Carpathia
Totale speelduur – 57:34
Lineup:
Andy Tillison – Zang en Toetsen
Jonathan Barret – Basgitaar en Zang
Luke Machin – Gitaar en Zang
Nick Rickwood – Drums
Theo Travis – Fluit en Saxofoon
Links:
Er zijn nog geen reacties geplaatst.