Dutch Distortion

 

Live Reports

De nieuwste reports uit de muziekwereld.

Mayan – P60, Amstelveen, 6/01/12

Vrijdag 6 januari stond Mayan op de bühne van P60 voor een klein groepje metal freaks. Ik zit denk ik aan de hoge kant als ik zeg dat het er honderd waren. Jammer voor de sfeer, want die wordt toch vaak bepaalt door een menigte. Gelukkig heb je dan wel alle ruimte om de band goed te bekijken en te fotograferen. Ieder nadeel heeft zo zijn voordeel dus.

Voor de hoofdact op de bühne kwam was het eerst tijd voor Purest of Pain. Na de release van hun debuutalbum ‘Revelations in Obscurity’ in mei 2011 is deze band in flink wezen touren met bands als Unearth, Torture Squad, Onslaught en Evergreen Terrace. Nu mag daar dus Mayan aan worden toegevoegd.

Ik was helaas nog bezig met mijn Mayan interview (volgt binnen enkele dagen) toen ik op de achtergrond het brute geweld van het voorprogramma hoorde losbarsten. Dit is duidelijk death metal. Zware grunts en een muur aan geluid. Toen ik na een nummer of 3 de zaal inliep, was ik met stomheid geslagen. Dit zijn gewoon nog jonkies! Dat was gelukkig alleen in het uiterlijk te merken, want de muziek klonk zeer volwassen en ze stonden op het podium alsof ze het al 20 jaar deden. De gitaristen liepen van links naar rechts en iedereen was actief met het publiek bezig. Niet strak op de vingers kijken terwijl ze gitaar spelen, maar headbangend de ruige rifs er uit rossen. Met recht zijn ze genomineerd voor de 3VOOR12 Award Best Live Act Utrecht. Hier kunnen veel bands nog wat van leren!

Eenmaal bekomen van een paar eerste indrukken, viel het me ineens op (ja ik ben soms langzaam van begrip) dat de een van de gitaristen een dame was. Met al dat rondvliegende haar kon ik het niet meteen zien. Hoeft niets uit te maken, maar dames zijn natuurlijk wel zeer sterk in de minderheid bij dit genre en dit was dus opvallend. Later bleek ze ook nog de oprichter van de band te zijn. Het moet niet gekker worden.

Hoewel pure death metal niet helemaal mijn ding is, moet ik toch melden dat deze band het goed deed. Het beperkt aantal toeschouwers dat er was deed goed mee en de band liet zich goed opzwepen. Zeker weten dat ze daar hebben lopen zweten. Een prima voorprogramma, alleen een beetje kort. De 5 nummers haalden net het half uur, waarbij trouwens alleen ‘The Fall’ niet van het debuutalbum kwam. Een CD die ook aardig werd verkocht aan het eind van het optreden.

Setlist:

  • Intro
  • TheSsickening Reality Part II
  • Wandering Through Parallel Dimensions
  • The Fall
  • Misconception in a Devouring World

Dan is het na een korte pauze waarbij verrassend gechecked werd op de buhne. De spotlights en rookmachines gingen snel aan zodat de heren en dame de buhne op konden komen. Dit is waar iedereen voor kwam.

Na een succesvolle tour in Zuid-Amerika kan dit optreden als iets minder door hen worden beschouwd, maar aan het optreden was dat niet te merken. De bandleden gingen er voor alsof het een vol stadion was. Wederom een goede interactie met het publiek en niet stilstaand snaren plukken. De bands waar de leden allemaal uitkomen (Epica, After Forever, Control Human Delete, God Dethroned en Obscura) mogen trots zijn op deze superband. Niet alleen Amerikaanse gitaar- en synthesizer goden kunnen een superband maken, wij kunnen dat dus hier ook en Mayan is het bewijs. De licht en pyro show was in bomvolle Paradiso in mei 2011 uiteraard beter, maar zo op eigen houtje zonder de Epica-set deden de heren en dame het ook zeer goed.

De symfonische death metal die we mochten aanhoren staat als een huis en er werd zelfs af en toe meegezongen. Vooral de clean vocals leenden zich daar goed voor, hoewel niet iedereen de hoge noten haalden, de stem van opera zangeres Laura Macri was voor velen te hoog om na te doen. Zij mocht haar stem bijna aan het einde van de set solo laten horen in het nummer ’O mio babbino caro’ van Puccini. Op dat moment hoor je ontzettend goed dat dit een zangeres is die de contradictie binnen de band op maximaal zet. Haar pure zuiverheid is het tegenovergestelde van de grunt die zanger Mark Jansen ons laat horen. De mix van die twee stemmen samen met die van clean vocals zanger Henning Basse geeft een drie-eenheid die een onkenbare synergie geeft.

Door de lage opkomst was de set wel iets aangepast. Als een na laatste nummer zou er een medley van Iron Maiden worden gespeeld, omdat de band nog niet genoeg nummers van zichzelf had om een headline show te geven. Deze Iron Maidley kwam helaas te vervangen. Mensen in Zuid-Amerika hebben hem wel te horen gekregen. Verschil moet er wezen, want daar hebben de heren hun eerste uitverkochte concert mogen geven.

Ondanks de lage opkomst was dit een geweldig concert. Iedereen die er had willen zijn, maar niet kon of wilde op het laatste moment heeft een grote fout begaan. Deze band is gewoon altijd goed en vanavond is dat meerdan bewezen. Volgende keer gewoon allemaal komen.

Setlist:

  • Symphony of Agression
  • Mainstay of Society
  • The Savage Massacre
  • Quarterpast
  • Course of Life
  • Essenza di Te
  • Incentive
  • Celibate Aphrodite
  • Bite the Bullet
  • O mio babbino caro (O Solo Mio genoemd)
  • War on Terror
  • Sinners Last Retreat

Links:


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie