Dutch Distortion

Recensies

Sonata Arctica – Stones Grow Her Name

Sonata Arctica. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ze sinds Reckoning Night (2004) niet echt meer heb gevolgd. Bij de release van Unia (2007) was ik slechts half betrokken. Toch moest ik mijn hart betrappen op een sprongetje toen ik dit album langs zag komen: Stones Grow Her Name. Benieuwd of het kleine middelbare schoolmeisje in mij nog steeds wild kon worden van de stem van Tony Kakko en de melodische keyriffs van Henrik Klingenberg.

Sommige nummers bevatten Cirque du Freak achtige invloeden zoals je kan horen in ‘Only The Broken Hearts (Make You Beautiful)’. De Sonata invloeden zijn hier nog echt heel duidelijk en verschilt niet erg veel met de Sonata die wij al kennen. Het is echter het enige mid-tempo nummer op het hele album. De nummers ‘Shitload O’ Money’ en ‘Somewhere Close To You’ staan dat bij. Je hoort zowaar dubbelbase en gigantisch zware ‘dirt metal’ achtige gitaarriffs. Ze neigen met deze nummers meer richting de heavy en progressive metal. Dergelijke invloeden waren ook al lichtelijk aanwezig op Unia (2007) en The Days of Grays (2009).
Bij ‘I have The Right’ en ‘Losing My Insanity’ herken ik ze weer met de keyboardintro’s, hupsende, melodische gitaarsolo’s, uptempo riffs en de aanstekelijke zanglijnen. ‘Cinderblox’ bevat wat hillbilly invloeden en doet mij hier en daar ook wat aan Edguy denken. Het refrein is echter weer in de typische Sonata Arctica stijl.
Op elk Sonata album zijn wel enkele ballads te vinden, zo ook op Stones Grow Her Name. Met ‘Don’t Be Mean’ gedeeltelijk begeleid door een viool, weet Tony een enkele emotie los te krijgen en zal menig fan vast kippenvel bezorgen. Het nummer functioneert als een bridge naar de tweedelige ‘Wildfire’ epos. Het, naar mijn mening, meest geniale nummer op het hele album! Ingewikkelde riffs en vele ritmewisselingen vliegen je om de oren. Progressief en geniaal zijn hier de juiste woorden.

Een echte melodische powermetalband zijn ze niet meer. Ze zijn volwassener geworden, verder ontwikkeld en hebben dus nu de progressieve en zwaardere kant van deze muziek ontdekt. Wat dat betreft wel apart dat ze nog steeds grotendeels als powermetal band bekend staan, want in feite is het een totaal andere band dan de band die Ecliptica en Silence maakte. De gitaren zijn nog nooit zo zwaar geweest in de Sonata geschiedenis. Ergens vind ik het wel jammer dat klappers als ‘Gravenimage’, ‘Shamandalie’ en ‘The Misery’ uit blijven. Na enkele luisterbeurten weet dit album me toch goed te raken en zie ik de genialiteit pas echt goed in, maar voor die tijd was het een klein beetje teleurstellend.

Score: 8,5

Tracklist:

  1. Only the Broken Hearts (Make You Beautiful)
  2. Shitload of Money
  3. Losing My Insanity
  4. Somewhere Close to You
  5. I Have a Right
  6. Alone in Heaven
  7. The Day
  8. Cinderblox
  9. Don’t Be Mean
  10. Wildfire I
  11. Wildfire II

Lineup:

Tony Kakko – vocal, keys
Henrik Klingenberg – keys
Elias Viljainen (Elias Viljanen, Evil) – guitar
Marko Paasikoski (Make) – bass guitar
Tommy Portimo – drums

Links:


Een reactie op Sonata Arctica – Stones Grow Her Name

  1. Tom de Wit zegt:

    Ten eerste ben ik nu oprecht benieuwd naar hoe deze plaat klinkt en ten tweede is de artwork wel echt heel sterk dit keer. Die gaat op het “DIT MOET JE NOG LUISTEREN” lijstje. :D

Geef een reactie