Dutch Distortion

Interviews

Interview – Tony Kakko (Sonata Arctica)

The Days Of Grays is inmiddels alweer drie jaar oud en dus werd het tijd voor de mannen van Sonata Arctica om een nieuw album uit te brengen. Stones Grow Her Name is inmiddels verkrijgbaar. Ten tijden van dit interview, dat Dutch Distortion had met frontman Tony Kakko, duurde het nog 3 dagen voordat het langverwachte nieuwe materiaal uit zou komen. Lees hieronder meer over de nieuwe nummers, het leven on the road, de aankomende tour en waarom Tony geen boodschap heeft aan vrije tijd.

Over een paar dagen komt Stones Grow Her Name uit in Europa. Hoe enthousiast ben je hierover?
“Ik kan mijzelf amper onder controle houden… Ik heb daar eigenlijk amper aan gedacht. Momenteel heb ik zoveel verschillende dingen waar ik mee bezig ben, zoals het schrijven van nieuw materiaal”.

Ik heb een aantal keer naar het nieuwe album mogen luisteren en ik ben er zowat verliefd op geworden. Vooral ook het hoesje van deze nieuwe cd spreekt mij aan. Wie heeft het ontworpen en waarom hebben jullie er voor gekozen het deze keer anders te doen, bijvoorbeeld geen wolven?
“Fijn om te horen! Het concept is ontworpen door een vriend van mij, inmiddels bijna twintig jaar geleden. Ik zag het en het paste perfect bij dit album. Het uiteindelijke hoesje is gedaan door Toxicangel (Janne Pitkänen). Wij werken al met hem samen op ieder album sinds Winterheart’s Guild. Hij is ook diegene die ons logo heeft ontworpen in 1991. Naar mijn idee had dit album een andere aanpak nodig, een andere visueel ontwerp. Ik was verliefd geworden op het conceptuele artwork dat Janne gedaan heeft voor de film van Nightwish, de zogenaamde ‘scetch-style’. Dit was eigenlijk de snelste albumhoes die we ooit gemaakt hebben, en het proces om hem te maken was enigszins anders vergeleken met alle voorgaande hoesjes.  We hebben Skype gebruikt om te communiceren met Janne terwijl hij werkte. Het was heel gaaf om hem er aan te zien werken en te aanschouwen hoe het hoesje daadwerkelijk vorm kreeg”.

Wat mij meteen opviel, is dat er meer gitaargeluiden te horen zijn in de nieuwe nummers.  Kun je uitleggen waarom dat zo is?
“De gitaargeluiden kwamen goed uit de verf deze keer. De nummers zijn ook meer “rock” dus we vonden het wel cool om iets nieuws te proberen. Ik denk niet dat er meer gitaargeluiden zijn dan eerst, maar ze zijn wel harder!”

‘I Have A Right’ is de eerste single. Waarom heb je voor dit nummer gekozen?
“Omdat het een nummer is, waarvan wij dachten dat veel radio- en tvzenders dit zouden willen draaien. Het is geen zwaar nummer en het onderwerp is toepasbaar voor iedereen. Het is een simpel, catchy nummer met veel herhaling van het refrein. Het blijft daardoor beter in je hoofd hangen. De keuze was echter niet makkelijk. We hadden nog drie nummers waarvan wij dachten dat die wel als eerste single uitgebracht konden worden. Ik denk dat wij uiteindelijk alle vier deze nummers zullen  uitbrengen. Sowieso komen er nog meer videoclips uit”.

Er staan al veel reviews online over het nieuwe album. Eigenlijk zijn ze het er allemaal over eens dat dit album volwassener is: Sonata Arctica is behoorlijk gegroeid sinds ‘Ecliptica’(1999). Zelfs als je het vergelijkt met de laatste release ‘The Days of Grays’ (2009) is die conclusie hetzelfde. Zie jij dit ook zo?
“Ik denk dat we nog steeds kleine kinderen zijn op vele manieren. Natuurlijk, we zijn een beetje ouder en wijzer dan wij drie jaar geleden waren, en ook een heel stuk ouder en Hellova een stuk wijzer dan wij waren dertien jaar geleden. Ik denk dat men spreekt over meer volwassen geworden album door de songteksten. Deze evolueren inderdaad door de jaren heen, maar ik heb ook veel geleerd over de productie en over het samenstellen van nummers tijdens Unia en The Days of Grays. “Less is sometimes more”. Om je vraag met een woord te beantwoorden: ja”.

Acht jaar geleden bracht Sonata Arctica het album Reckoning Night uit, met daarop een van de beste nummer ooit gemaakt: Wildfire. Nu staan er op het nieuwe album niet één, maar twee vervolgnummers hiervan. Hoe is dit tot stand gekomen?
“Ah, dankjewel, haha! Het is allemaal begonnen een paar jaar geleden, toen wij aan het experimenteren waren met het thema van Wildfire, degene die je hoort aan het begin van Wildfire II.
Ik vond dat altijd een goed stuk en had het gevoel dat die nooit goed tot zijn recht kwam. Dus ergens in 2009 heb ik al een kort stuk geschreven rond datzelfde thema. Als ik het wou gebruiken op eender welk album, dan moest het natuurlijk vernoemd worden naar het originele nummer. Op hetzelfde moment was ik bezig met een paar andere nummers, één daarvan duurde vrij lang. Later bedacht ik mij dat het niet mooi was als wij twee langere nummers op dit album zouden zetten, tenzij deze nummers op de een of andere manier op het einde terecht zouden komen, en zo een lang verhaal zouden vormen. Het was leuk om een beetje te spelen met het verhaal en het geluid, om uiteindelijk alles te laten samenkomen in Wildfire III”.

Wat is jouw favoriete nummer van Stones Grow Her Name en waarom?
“Op dit moment is dat Cinderblox, voor de simpele reden dat dit nummer mij doet glimlachen elk elke keer als ik het hoor. Ik hoop dat het dat effect heeft op iedereen”.


Het uitbrengen van een nieuw album wordt meestal opgevolgd door een toer. Gaat Sonata Arctica toeren dit jaar?

“ Ja, dat gaan wij zeker doen. Het begint met festivals. Het is niet mogelijk om te toeren in Europa op dit moment. In oktober gaan we van start met een headliner tour die begint in Finland, en dan de rest van Europa. De rest van de wereld doen we volgend jaar aan. Op de vorige toer hadden wij maar liefst 180 optredens. Ik hoop dat we met de ‘Stones Grow Her Name’ toer er minstens zoveel shows uit kunnen halen”.

Kun je mij vertellen hoe het is om te toeren voor jou? Is er een bepaalde routine ontstaan in al die jaren on the road?
“Hangt af van de toer. De bus tours zijn leuk en makkelijk. Je hebt je eigen bed en je kunt veel slapen, als je dat wilt. Rust is voor mij heel belangrijk, dus ik slaap dan veel. Mijn instrument vraagt dat van mij. Je staat op, je zoekt naar een toilet, de catering, je neemt een douche. Dan ga je een stuk lopen, misschien even kijken of er iets leuks dichtbij is. Na het avondeten heb je even tijd om bijvoorbeeld naar huis te bellen of wat je ook wilt doen. Daarna bereid ik mij voor op de show, geef de show en spring onder douche (optioneel en hangt van de concertzaal af). Als het mogelijk is, ga ik daarna fans ontmoeten en daarna direct de bus weer in om te slapen. Dat is onze bus tour routine. Met het vliegtuig toeren is ongeveer hetzelfde. Denk de bus en het vele slapen weg en vervang ze voor verschrikkelijk vroege wake up calls om zo de vroege vlucht naar de volgende bestemming te halen. Maar hierbij kun je ook hotels voegen, en dat is fijn. Dan kun je goed slapen in een echt bed. Ik kan deze levensstijl overigens niet aan iemand aanraden. Het is een baan die jou zoekt, je moet het niet zelf zoeken”.

Ik neem aan dat er buiten hard werken ook veel plezier wordt gemaakt tijdens een toer. Kan je mij vertellen wat het meest grappige is wat jullie ooit is overkomen?
“Dat is een kwestie van smaak. Ik heb al heel wat grappige voorvallen gezien, waardoor ik volledig in een deuk lag terwijl het voor de persoon in kwestie eigenlijk helemaal niet zo leuk was. Humor, soms zelfs harde en grove humor is wat ons op de been houdt. Ik kan niet echt iets herinneren wat ik zou noemen ‘het meest grappige ooit’.  Er zijn heel wat memorabele momenten uit het verleden. En ik ben ze allemaal vergeten. Vraag het maar aan Tommy (Portimo, drummer), haha!”

Welk land, buiten je thuisland Finland, bezoek je graag en waarom?
“Nou, Finland betreden als bezoeker is niet fijn voor mij. Ik wil hier blijven. Ik vond het erg leuk om Australië te bezoeken. Het zou leuk zijn om daar nog een keer heen te gaan. Noord-Amerika is misschien wel het land waar ik het liefste naar toe ga. Er is daar zoveel te zien!”

Wat doe jij graag in je vrije tijd?
“Mijn vrouw zou hier op antwoorden: ‘werken’. Ik houd mijzelf graag bezig met verschillende dingen, of het nu dingen zijn thuis of werk gerelateerd. Een mens moet zichzelf nu eenmaal bezighouden. Ik vind het leuk om af en toe films te kijken. Televisie kijken doe ik eigenlijk niet meer, dat voelt als tijdsverspilling op deze leeftijd”.

Wat is de meest vreemde vraag die jou ooit is gesteld tijdens een interview, en wat was jouw antwoord hierop?
“Ik denk dat de vraag ‘welke kleur ondergoed draag je nu’ daar wel voor in de aanmerking komt. En mijn antwoord was waarschijnlijk ‘rood’. Dat is mijn favoriete kleur. Ik weet zeker dat er nog veel vreemdere vragen zijn gesteld in het verleden, maar die kan ik mij nu niet herinneren. Mensen zijn vreemd en dat is af en toe wel verfrissend!”

Wat zou je nog tegen de Nederlandse fans willen zeggen?
“Ik houd van jullie. Ik hoop dat jullie het nieuwe album zullen kopen en beluisteren. Als je ‘m leuk vindt, stuur mij een mailtje. Als je ‘m niet zo leuk vindt mag je Hendrik ( Klingenberg, toetsenist) mailen. Tot ziens on the road!

Inmiddels is bekend dat Sonata Arctica naast het optreden op 21 Juli op de Zwarte Cross , op 9 november 2012 in 013 Tilburg het enige Nederlandse optreden zal geven.

 

 


3 reacties op Interview – Tony Kakko (Sonata Arctica)

  1. Paul zegt:

    Erg fijne interviews die je neerzet.
    Fijn leesbaar, overzichtelijk en niet te langdradig.
    Een genot om te lezen!

  2. Irma Ploeger zegt:

    Dankjewel, leuk om te horen! :-)

  3. Linda zegt:

    jeeeej voor rooie onderbroeken! XD Wat is die man gek! maar ik hou van em <3
    ik heb ook de enorme eer gehad om hem te mogen interviewen! Die van mij kan je hier lezen: http://www.wingsofdeath.net/content/58,21473-Interview_Sonata_Artica

    En toch vraag ik me af waarom hij vind dat we het maar aan Tommy moeten vragen wat vreemde dingen op tour betreft… hm…

Geef een reactie