Dutch Distortion

Recensies

Black Majesty – Stargazer

Australië; Het land dat voor velen synoniem staat voor koala’s, kangoeroes en een enthousiaste man die vroeger nog wel eens een krokodil wilde pesten. Dit land is zichzelf qua muziek steeds meer aan het profileren en Black Majesty is één van de bands die zichzelf nu in Europa laat horen. De band heeft ondertussen een viertal platen uitgebracht sinds 2003 en brengt nu hun vijfde werk Stargazer uit.

De plaat opent met een drumpartij en gitaarlijn die mij het ergste doen vermoeden… Krijgen we nou de zoveelste powermetal band die hetzelfde trucje doet om de plaat knallend te openen?! Gelukkig wordt dit gegeven na de eerste 4 maten doorbroken en word ik verrast met een mid-tempo segment. Goed bezig heren, daar hadden jullie me goed te pakken! Zo bouwt het nummer ‘Falling’ zich steeds weer op en af en dat luistert prettig weg. Ergens doet dit me denken aan de band Circus Maximus. Dit wordt in ‘Lost Horizon’ nog even doorgezet. Het gitaarwerk op deze nummers en de rest van de plaat is erg goed. De gitaristen Steve Janevski en Hanny Mohamed zijn allebei hun instrument volledig de baas. De meeste nummers worden ook door hun geschreven wat aan de prominent aanwezige gitaren goed te horen is. De nummers zijn vol geplamuurd met harmonieën die goed zijn uitgevoerd. Het drumwerk door Pavel Konvalinka is solide en dient het doel. Nergens springt het eruit, maar dat is ook geen ramp. De bas- en de toetsenpartijen zijn door de gitaristen in de studio ingespeeld. Het valt op dat de plaat sterk en uitdagend begint, maar steeds verder afzakt naar een gemiddeld powermetal niveau. Nummers als ‘Journey To The Soul’ en ‘Stargazer’ had meer uit gehaald kunnen worden. En dan komen we bij zanger John Cavaliere die lijkt te lijden aan het “Europese-Power-Metal-Zanger” syndroom. Indien u hiermee niet bekend bent zal ik het even uitleggen: het syndroom is te herkennen aan een dik soms bijna onverstaanbaar accent, veel vibrato op de stem en de nodige jengel geluiden die door de stem worden geproduceerd. Wrang detail is dat deze band dus uit Australië komt en dat ik me daarom afvraag waarom de teksten regelmatig onverstaanbaar of soms gewoonweg onlogisch worden uitgesproken. Dit is vast een persoonlijke frustratie, maar van een native speaker verwacht ik een beter resultaat dan dit. Daarnaast vliegt deze zanger ook nog wel eens uit de bocht qua uithalen en dat is geen goed teken.

Deze plaat opende veelbelovend om met een lichte domper te eindigen. Ik denk dat powermetal fans deze plaat heus wel zullen waarderen, gezien het instrumentaal staat als een huis. Ik kan echter niets uitdagends ontdekken dat mij blijft boeien in de latere nummers. Tel daarbij op dat de zanger mij niet kan bekoren en dan is mijn conclusie dat dit niet een wereldplaat is. Ik hoop dat er in de Australische scene een hoop moois rondloopt, maar ik verwacht niet dat Black Majesty eigenhandig de scene naar een hoger plan tilt.

Score: 7,0

Tracklist:

1. Falling
2. Lost Horizon
3. Voice Of Change
4. Killing Hand
5. Journey To The Soul
6. Holy Killers
7. Symphony Of Death
8. Edge Of The World
9. Stargazer
10. Shine

Totale speelduur: 48:30

Line-Up:

Pavel Konvalinka – Drums
Steve Janevski – Guitar
John Cavaliere – Vocals
Hanny Mohamed – Guitar

Links:


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie