Dutch Distortion

 

Live Reports

De nieuwste reports uit de muziekwereld.

Long Distance Calling + Sólstafir + Sahg – Baroeg Rotterdam, 23/03/2012

2013-03-23 - Baroeg - Sahg 9556Circa 20 minuten na de geplande aanvangstijd start Sahg hun intro. Iets wat niet meteen soepel gaat, maar na een aantal pogingen loopt de epische track die de band inleidt. Het geluid doet vrijwel meteen leuk mee en de band die een soort van stoner/doom speelt start erg sterk. Op de kwaliteit is niets af te dingen. Het publiek reageert leuk op de aanmoedigingen van de zanger en het tweede nummer is een erg aanstekelijke. Zo langzamerhand beginnen de hoofdjes los te komen en de heupjes hier en daar ook. Het is vooral stonerrock wat de klok slaat bij Sahg. De Doom hebben ze thuis gelaten. Ze doen veel nummers van het eerste album, kondigt de frontman aan. Ze spelen zes nummers en de reactie van het publiek is erg positief te noemen.

Dan begint Sólstafir toch vrij vlot nadat Sahg hun laatste nummer speelt. Ook bij hen is het 2013-03-23 - Baroeg - Solstafir 9720geluid vrijwel meteen zeer acceptabel. Ze openen met ‘Ljós i Stormi’. Bij Sólstafir komt het publiek ook helemaal naar voren en is de zaal ook goed vol. Het lijkt wel of de IJslandse formatie de band is waarvoor het publiek naar Rotterdam is gekomen. Het tweede nummer is ‘Svartir Sandar’ van het gelijknamige album. Ze zijn werkelijk op dreef en geven een geweldige show weg. De muziek brengt je bijna in een trance en gewillig laat het publiek zich meevoeren. De single ‘Fjara’ is dan aan de beurt. Ook dit nummer komt van de dubbelaar uit 2011, Svartir Sandar. Emotie druipt van het nummer af. Wegdromen naar IJsland is het devies. Voor je zie je het desolate landschap terwijl Fjara verhaalt over een verloren liefde en de pijn die daarbij hoort. Het laatste nummer van hun set is ‘Goddess of The Ages’. Het traditioneel marginaal verlichte Baroeg werkt bijzonder goed bij dit nummer. Als half verlichte gedaanten staan de bandleden de sfeer op te stuwen tot een climax die na het optreden doorwerkt.

Voor mij is de emotionele ontlading na Sólstafir dermate groot dat ik me moeilijk zetten kan tot het afsluitende optreden van Long Distance Calling. De headliner van deze tour start met een instrumentaal nummer wat erg progressief aandoet. Het geluid is zo mogelijk nog beter en kraakhelder. De band zet de riffs erg vet aan en de muziek houdt het midden tussen instrumentale post-rock en progressieve AOR. Ook het tweede nummer is zonder vocalen en heeft wat meer stoner invloeden. Eigenlijk zit ik zo langzamerhand te wachten op een nieuw nummer met vocalen. Ik wordt op mijn wenken bediend; bij het derde nummer wordt eindelijk gezongen. De zanger/toetsenist staat een beetje verscholen in een hoekje en valt niet bijzonder op. De zang zou prima passen bij een moderne alternatieve rockband en zo klinken ze nu ook. De overgang naar de break is wat steviger, maar al snel zakt het weer een beetje in. Ik ken ze niet zo goed, maar ik ben niet vreselijk onder de indruk. Ik sta daar wel een beetje alleen in, want het lijkt er in te gaan als koek. Het volgende nummer begint met een opzwepende riff en ik begin er een beetje in te komen. Dit nummer is erg vet! Instrumentaal komen ze duidelijk beter uit de verf. Tenminste voor mij. Het nieuwe werk is me wat tam. Bij het intro van het volgende nummer verslapt mijn aandacht een beetje tot we bij de brug aankomen. De drum zorgt ervoor dat ik weer een beetje bij de les kom. Een wat Sumerisch aandoend oosters ritme (wat mij doet denken aan de ritmes van Melechesh, vreemd genoeg) maakt dat ik voor het eerst in dit optreden echt geniet. Ik hou van dit soort ritmes. De zanger komt naar de voorgrond en ik ben weer klaar. Hij heeft een stem die van verre doet denken aan die van Lane Staley (Alice in Chains). Ook de muziek gaat die kant op. Per saldo kom ik tot de conclusie dat ik veel liever de instrumentale nummers hoor.

2013-03-23 - Baroeg - Long Distinance Calling 9834

De toegift is ‘Number Of The Beast’ van Iron Maiden. De zanger van Sahg staat te zingen en de bassist van Sólstafir neemt de dienst waar. Het is een waar feestje: iedereen staat op het podium. Het is per slot van rekening het laatste optreden van deze tour en dat moet gevierd worden. Met verve; ze swingen zich door het nummer heen met ontzettend veel plezier.

Samenvattend: het was een geweldig geslaagde avond en de Baroeg mag zich in de handen knijpen dat deze laatste show van de tour ontzettend energiek was.  Wat was het geluid top zaterdag. Wat hing er een geweldige sfeer. Mijn persoonlijke hoogtepunt was Sólstafir. Sahg deed het als eerste band heel goed met een uptempo set en Long Distance Calling had een geweldig strakke set. De keuze om een zanger te nemen snap ik niet helemaal, maar onder de fans werd hij goed ontvangen. Wat wil een mens nog meer?

Foto’s: Lukas Bergman

 

Setlist Long Distance Calling:

  1. Nucleus
  2. The Figrin D’an Boogie
  3. Inside The Flood
  4. Black Paper Planes
  5. Ductus
  6. Tell The End
  7. Arecibo (Long Distance Calling)
  8. Aurora
  9. The Man Within
  10. Metulsky Curse Revisited

     

Links:
Long Distance Calling
Sólstafir
Sahg
Baroeg


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie