Dutch Distortion

 

Live Reports

De nieuwste reports uit de muziekwereld.

Veneration of the Dead – Baroeg Rotterdam, 24-25/-5/2014

Veneration of the Dead wordt dit jaar voor de tweede keer gehouden en dit keer eind mei in plaats van eind maart. Heidens Hart heeft weer zijn uiterste best gedaan om een interessante en meer gevarieerde line up te creëren. Namens Dutch Distortion zijn Niels, als fotograaf, en Mischa, als schrijver, aanwezig om dit festival uitvoerig te bespreken.

Zaterdag:

02Laster 2Omdat Laster iets bijzonders wil doen vandaag, starten ze tien minuten vroeger. Helaas is de Brienenoordbrug het niet eens met mijn wens om uiterlijk half drie aanwezig te zijn dus ik loop om stipt 16:00 naar binnen bij Baroeg. Laster is dan al goed op weg met hun set. Ik word meteen al meegevoerd op de bezwerende gitaren, de pulserende drums en bas en de snerpende zang van zowel N. en W. Het is nog niet ontzettend druk, maar ik heb het bij een eerste band wel vaker veel rustiger gezien. Iedereen aanwezig lijkt wel in dezelfde soort trance te zijn en deint mee op de muziek. Het geluid is geweldig afgesteld en vooral ook vol. Ik sta te genieten van deze opener, die ruim 50 minuten aan spelen toekomt. Aan het einde gaan de maskers af van S. en N. en kondigt N. het laatste nummer aan: ‘IJsgang’ van Northward. Het is de verrassing die ze voor het optreden hebben aangekondigd. Waarschijnlijk de enige keer dat dit ooit live ten berde gebracht wordt. De temperatuur daalt meteen tot onder het vriespunt als het nummer ingezet wordt. Het titelnummer van de net uitgekomen tape is ijzig en kil. Je waant jezelf in de diepe winter. Wat een geweldige afsluiter van een fenomenale show.

21Wederganger 12Het uit Arnhem afkomstige gezelschap Wederganger treedt vandaag voor het eerst op. Eerder dit jaar kwam hun eerste demo uit met daarop twee nummers. Daarnaast zullen we vandaag vooral verrast worden door niet eerder uitgekomen werk. Bij de aanvang van het optreden staat Alfschijn’s microfoon wel erg laag in de mix. Voor de rest staat alles eigenlijk meteen vrijwel perfect afgesteld. Na het eerste nummer is de respons vrij lauw, doordat het publiek het nummer niet kent, maar het publiek gaat uit zijn dak tijdens en na ‘Vlammenvonnis.’ Wat mij opvalt is dat de niet eerder uitgekomen nummers een andere insteek hebben dan de demo, veel meer black & roll en ook standaard ouderwetse black en dat had ik op basis van de demo niet verwacht. Het optreden zit fantastisch in elkaar en je merkt dat de Wedergangers allemaal erg veel ervaring hebben als muzikanten. De twee zangers, de ene laag en helder en de ander, Botmuyl, krijsend, wisselen elkaar af als leidend. Voor mij maakt Wederganger het meeste indruk bij de trage en slepende nummers. Op die momenten krijg ik echt het idee iets anders te horen. De black & roll nummers zijn goed en strak, maar redelijk standaard. Al met al een fantastisch eerste optreden van een veelbelovende band.

Ancestor’s Blood heb ik aan me voorbij laten gaan, omdat de inwendige mens ook van voeding voorzien moet worden. Zelf word ik toch nooit zo gelukkig van pagan black metal.

31Heretic 10Ik ben net op tijd terug voor Heretic. Ze spelen een soort van op de punkleest geschoeide black metal, die ze zelf graag black sleze noemen. Twee basgitaren en een slaggitaar zorgen voor een zwaar geluid. De zanger/gitarist ziet eruit alsof hij zo bij de Misfits van het podium afgestapt is. Ze spelen energiek en vol overgave. Het zijn niet te moeilijke melodieën die uitnodigen tot swingen. Als laatste nummer spelen ze een cover van Turbonegro: ‘I got Erection.’ Het is een krachtig en kort nummer en ze krijgen de zaal wel mee.

32Root1Dan is het tijd voor de Tsjechische headliner Root. Deze satanistische, zo af en toe tegen technische death metal aan schurkende, black Metal zit uitstekend in elkaar en lijkt heel sferisch, maar het pakt me niet. Ook heavy metal invloeden is de band absoluut niet te ontzeggen. De frontman heeft een intricaat patroon op zijn gezicht en schedel geschilderd. Cleane zang wordt met een grunt gecombineerd en zo af en toe is het heel melodisch. De zaal lijkt minder vol dan bij Heretic. Een gebrek aan kwaliteit kan de heren absoluut niet verweten worden.

Als laatste is Apator aan de beurt. Alleen de banier wordt middels een stroboscoop verlicht. In een hoekje, verscholen achter zijn microfoon, staat in het donker Apator met zijn custom gitaar. Het is een wit rechthoekig geval met 1 snaar en vier fretten. Hij maakt doorlopend gebruik van samples met gesproken tekst en muziek fragmenten. Zijn stem wordt vervormd tot iets onaards. Elk nummer duurt maximaal een minuut en bestaat uit een sampletje met wat noten en het gerommel van de de zwaar vervormde stem. Het duurt slechts een kwartier en dat is ook ruimschoots genoeg.

Zondag:

37Asgrauw01Bijna een kwartier later dan gepland vangt Asgrauw aan. Ze staan voor een handjevol mensen te spelen. Het is tweestemmig en ze houden het gaspedaal aardig erop. Het derde nummer heeft een heel erg atmosferische, Slavisch aandoende inslag, maar ik mis een tweede gitaar voor wat diepte. De drums zijn bij tijd en wijle geniaal, maar kunnen ook wel wat rommelig overkomen. Ik vermaak me zeker wel ondanks die kleine punten.

39Mondvolland02Mondvolland is bezig met afbouwen. Ze houden het in ieder geval voorlopig voor gezien. Dit optreden op Veneration of The Dead is voorlopig het laatste wapenfeit van de band. Al vanaf de eerste klanken is het geluid goed, vol agressie en en vooral retestrak. Ze spelen zeer gevarieerde muziek, die staat als een huis. De stem gaat van clean, bijna zangerig bij tijd en wijle, via een grunt en een gruizige krijs, naar een keel die niet zou misstaan bij een sludge band. Er zitten veel progressieve elementen in de nummers. Zo nu en dan stuwt de muziek de emotie tot grote hoogte, vooral bij het laatste nummer. De publieksrespons is erg goed te noemen. Dit wordt voor mij de band van de zondag.

48The_One05The One staat op het podium met een gitarist/zanger en een drummer. De gitaar komt niet echt lekker uit de verf in de mix, tenminste niet bij de aanvang van het optreden. De orthodoxe black doet wat je ervan kan verwachten. Bezwerende stem, blastbeats en breakdowns is wat de klok slaat. Tussendoor hoor je zo af en toe de hoge noten van de gitaar. Voor het overige blijft de gitaarpartij grotendeels een brij. Hij hangt na het eerste nummer een omgekeerd kruis aan zijn microfoonstandaard en de langgerekte intro is bijna esoterisch voordat de drum en de gitaar ruw inbreken. De in een pij gehulde I geeft wel het publiek waar voor zijn geld met zijn performance. De muziek blijft in mijn ogen er een beetje achter blij. Ik hou het dan ook redelijk snel voor gezien. Dit soort black Metal is mij al snel iets te saai.

57Kadotus17De mannen van Kadotus komen het podium gekleed in pijen en bloed op hun gezichten. Een chaotische wervelwind van muziek steekt en neemt ons mee op een reis door de duisternis. De heerser van het kwaad wordt wederom een lofdicht toegedragen. Zware slagen op het drumstel geselen het publiek en de zegetocht van het kwaad gaat door. Helaas doen de pauzes tussen de nummers afbreuk aan de sfeer. Tenminste voor mij. De afwezigheid aan de standaard soundbites van Gregoriaanse koren komt mij voor de rest wel over als welkom. Bij The One heb ik me eigenlijk aan het herhaaldelijke gebruik daarvan licht geërgerd en ik ben opgelucht dat deze hier ontbreken. Alleen was een andere opvulling tussen de nummers wel een beter idee geweest, zeker voor de sfeer die zij hier willen neerzetten. Ondanks dat Kadotus qua insteek eenzelfde kiest als The One, ben ik meer onder de indruk van de eerste. Twee gitaren en de bas zorgen voor een meer gelaagd geluid, dat veel beter werkt om de chaos over te brengen. Ze spelen niet lang, helaas. Tenminste het voelt als een stuk korter dan de bands hiervoor.

67Countess17Daarna is het tijd voor iets heel anders. Het contrast met de twee voorgaande bands kan niet groter zijn, als je kijkt wat voor muziek Countess ons voorschotelt. Afgelopen donderdag heb ik het warm-up optreden ook al bezocht, maar hier klinkt het een heel stuk beter. De muziek van Countess is te omschrijven als heavy metal, maar dan met snerpende vocalen. De band wordt gezien als een van de eerste black metal bands in Nederland, en een van de weinigen die tot op heden regelmatig een plaat uitbrengt. Optredens zijn wel schaars. De nummers bestaan uit lekker simpele melodielijnen, met een ouderwets keyboard-geluid omkleed en ondersteund door een lekkere vierkwartsmaat van drums. Het nodigt allemaal uit tot lekker meedeinen. De hoofden in het publiek doen dat dan ook. Alleen de podiumpresentatie had wat flitsender gemogen, nu is het net iets te statisch. De muziek is nergens te gecompliceerd, maar dat zou ook niet passen.

68Aborym01Nog een band die niet voldoet aan de standaard formule van black metal is Aborym. Zij zijn de headliner van vanavond en beginnen vrij plompverloren. In eerste instantie heb ik het helemaal niet door. In rode overhemden gestoken staan drie Italianen op het podium zonder drumstel. Ze maken gebruik van een drumcomputer, waarvan in eerste instantie een kabeltje niet goed aangesloten is. Het is duidelijk een love ’em or hate ’em band. Gezien het feit dat ik al helemaal niets heb met industrial metal, valt deze band bij mij duidelijk in de tweede categorie. Ik ga buiten staan. Een half uurtje later, wanneer ik nog even mensen binnen gedag wil zeggen, valt me op dat de industrial drumritmes achterwege gelaten worden voor een wat meer standaard black metal drum en dat bevalt me al beter. Jammer genoeg ben ik er dan al klaar mee en vertrek ik toch maar naar huis. Mijn persoonlijke mening daarbuiten gelaten; wat ik heb gehoord, klonk (met uitzondering van dat niet functionerende kabeltje) zeer strak en voor de fans moet het een goed optreden zijn geweest.

Zaterdag is het veel drukker dan zondag, iets wat ver van te voren op de sociale media al wel duidelijk geworden is. Ook voor mij ligt de nadruk van het festival op de zaterdag. Toch mocht het zondag toch wel drukker zijn trouwens, want de line up is prima. Laster is het absolute hoogtepunt voor mij van het festival. Hetgeen het dan ook jammer maakt, dat ze als allereerste op het podium hebben plaats genomen. Wederganger is voor mij op korte afstand de tweede. De top drie wordt compleet gemaakt door Mondvolland, die op gepaste afstand de top 2 volgen. Wat ik vooral niet verwacht had voor het optreden is dat ik Countess veel beter kan hebben dan donderdag. Ze spelen fijne riedeltjes, die vooral lang blijven hangen. Het weer heeft behoorlijk meegezeten, zodat buiten de gezelligheid aardig voortgang kan vinden. Fijn is ook dat op zondag een terras met sta-tafels mogelijk is, zodat je tenminste op het terras van je drankje en de zon kan genieten. Er hangt een gemoedelijke sfeer, waarschijnlijk omdat het wel een ons kent ons feestje is; veel bekenden van elkaar en vooral mensen die actief zijn in black metal. Al met al een geslaagde tweede editie en ik kijk uit naar een volgende.

Foto’s: Niels ‘t Hoen (Zaterdag), Mischa (Zondag)
 

Links:
Baroeg
Veneration of the Dead (Eventpage FB)
Heidens Hart
 


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie