Dutch Distortion

 

Live Reports

De nieuwste reports uit de muziekwereld.

Sólstafir, Sahg, Obsidian Kingdom – Baroeg Rotterdam, 11/11/2014

Op Sint Maarten, de dag dat de kinderen langs de deuren gaan om liedjes te zingen en snoepjes te krijgen, reis ik af met de hoofdredacteur van Dutch Distortion, Mischa, om liedjes te zingen en snoepjes te eten in de Baroeg. Sólstafir doet zijn eerste headline-tour in Europa en heeft hiervoor Obisidian Kingdom op sleeptouw genomen. De tweede supportband wisselt en is vandaag Sahg. Bij het bedenken wat de overeenkomst is tussen deze bands, is het enige waar ik op kom dat ze allemaal een lekkere galm op de zang hebben. Kortom, gaat deze package werken?

05 Obsidian Kingdom 12112014De eerste band die we aan het werk zien, is Obsidian Kingdom. Ik kom ongeveer halverwege de set binnen lopen. Ik vraag me nog steeds af of dit nu een ‘opwarm’-band is. Ze spelen redelijk lange stukken, die vaak instrumentaal en complex zijn. De band brengt het er redelijk tot goed vanaf. Het geluid is niet echt fantastisch en dat maakt dat de nummers helaas niet altijd even goed uit de verf komen. Keyboard en bas overheersen en zorgen ervoor dat het in de snellere, hardere stukken vaak een beetje een brij wordt. In de stukken waarin het allemaal wat minder hard gaat, laat de band een prima indruk achter en ik ga het maar eens een keer checken op plaat. Niet zo heel lang geleden dit jaar heeft Season of Mist, ook het label van de headliner, de plaat Mantiis opnieuw uitgegeven, aangezien de eerste keer in eigen beheer is geweest.

12 Sahg 12112014Na een korte ombouw is het de beurt aan Sahg. Dit is misschien tussen de twee uitgesponnen, post-metal bands een vreemde eend in de bijt. Wel een nare term, dat post-metal. Dan liever de relatief simpele spierballen hardrock van deze mannen. Nu ben ik wel een liefhebber van deze band, maar ook objectief gezien laten ze een prima indruk achter. Uit de categorie niet lullen, maar spelen komt er zowel oud als nieuw werk voorbij. De set leunt wat op “Delusions of Grandeur uit 2013, de plaat die misschien wat minder rechttoe rechtaan is. Hiervan komen “Slipping of the edge of the universe”, “Firechild” en “Ether” voorbij. Zanger Olav is prima bij stem en ook de rest van de band is op dreef. Elke noot is raak, het publiek wordt bespeeld en het is duidelijk dat de leden podiumervaring hebben. Het is soms wat overdone, maar het publiek gaat er goed in mee. Er wordt wat voorzichtig geheadbangd her en der. Met “Pyromancer”, “Hollow Mountain” en “Repent” (mijn persoonlijke favoriet) komt er van elke plaat een nummertje voorbij. Het geluid is een grote verbetering ten opzichte van Obsidian Kingdom, en belooft veel goeds voor later. Met uitsmijter “Godless Faith” is Baroeg ondertussen al aardig op temperatuur gekomen en in de zaal is het ondertussen aardig vol voor de headlner.

19 Sólstafir 12112014Want dat iedereen voor Sólstafir gekomen is, lijkt al vanaf het begin duidelijk. Een gemeleerd publiek, waar duidelijk niet alleen metalheads tussen lopen. Ótta, het nieuwste werk van de IJslanders is dan ook moelijk metal te noemen, hoogstens qua sfeer. Er wordt tijdens het anderhalf uur durende optreden ook flink op deze plaat geleund. Terecht, want het is een prima plaat geworden. Extra leuk voor de band is dat het hun eerste headline-tour is. Volgens mij hebben ze op deze gure dinsdag avond ook niets te klagen, want er wordt uit hun hand gegeten. Na het intro “Náttfari”, wordt er afgetrapt met “Köld”, van de gelijknamige plaat uit 2009. Het blijkt een van de weinige relatief oude nummers in de show te zijn, want daarna volgen met “Lágnætti”, “Rismál” en “Ótta” al 3 nieuwe nummers. En hoe! Aðalbjörn maant het publiek tot stilte, gezien deze nummers alle 3 redelijk ingetogen zijn en er wordt naar hem geluisterd. Je kunt een speld horen vallen tussen de nummers en mocht iemand zijn waffel wel open trekken dan wordt hij of zij even in het zonnetje gezet. Visueel moet je het ook van hem hebben, want de rest van de band staat er nogal statisch bij. Voor mij geen probleem, want als je zo op kan gaan in de emotie van een zanger, dan heb je dat niet nodig. Gesteund door een lekker sobere lichtshow en een glashelder geluid is dit optreden gewoon dik prima! Met “Þín Orð” komt er weer wat tempo in de set, en met weer 2 nieuwe nummers, “Dagmál” en “Náttmál” zijn we ook aan het eind van de set beland. Het is mooi om te horen hoe de energie van de door een oud IJslandse dagindeling geinspireerde nummers ook gelijk staat aan het moment van de dag waar ze bij horen. Mooi gedaan! Na nog wat gegrap van Aðalbjörn over laatste nummers en of we er wel zin in hebben of dat we liever in een warm bed liggen, is met “Svartir Sandar” toch echt het einde van de reguliere set bereikt. Onder luid applaus komt de band nog een keer terug voor een toegift. Met “Fjara” van de vorige plaat en “Goddess of the Ages” van Köld is de cirkel weer rond. En man wat heb ik genoten van deze show. Ingetogen, spanning opbouwend en uitbarstingen. Alles zat erin en volgend keer kom ik dan ook zeker weer kijken.

Tekst: Koos van Marle
Foto’s: Mischa

Setlist Sólstafir:
Náttfari (intro)
Lágnætti
Rismál
Ótta
Þín Orð
Dagmál
Náttmál
Svartir Sandar

Fjara
Goddess of the Ages

Links:
Baroeg
Sólstafir (Official)
Sólstafir (Facebook)
Sahg
Obsidian Kingdom

N.B.: Koos is normaal gesproken werkzaam voor Metal-Experience.com als recensent/verslaggever.


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie