Dutch Distortion

 

Recensies

Labyrinth – Architecture Of A God

Labyrinth – Architecture Of A GodDe Italiaanse band Labyrinth is misschien wel het bekendst door zijn eerste zanger: Fabio Lione, die later met bands als Angra en Rhapsody tot het grote publiek is doorgebroken. Na het debuutalbum heeft hij de band in 1997 verlaten, maar Labyrinth is doorgegaan met het maken van progressieve powermetal. Na het laatste album uit 2010 heeft de band een pauze ingelast, maar die pauze is nu ten einde. Fans hebben dus zeven jaar op Architecture Of A God moeten wachten, maar op 21 april zal Frontiers Music het langverwachte album eindelijk uitbrengen. Is dit album het wachten waard?

De melodische muziek zit technisch best aardig in elkaar, maar de songs blijven niet echt hangen. Memorabel is het allemaal niet echt. De muziek ligt wel makkelijk in het gehoor en is enigszins vergelijkbaar met bands als Sonata Arctica en Queensrÿche.

De spacende synthesizergeluiden klinken interessant, zoals in ‘Take On My Legacy’, en hier en daar hoor je een zeer sterke gitaarsolo, maar verder gaat de muziek het ene oor in en het andere oor uit. De songs blijven niet boeien. Best jammer: het is te horen dat de band bestaat uit heel goede muzikanten, maar dat zijn dus niet per se automatisch goede songwriters.

De opvallendste track op het album is ‘Children’, een cover van de trancehit van Robert Miles uit de jaren ’90. Deze had ik totaal niet verwacht op een metalalbum, maar hij klinkt erg sterk, en alle instrumenten komen erg goed tot hun recht in deze track. Vooral de keyboards eisen hier, meer nog dan op de rest van het album, een prominente plek op.

Bij vlagen erger ik me echter aan de zang. Die zit af en toe vrij laag in de mix, en met name op openingstrack ‘Bullets’ en ‘Architecture Of A God’ klinkt de stem van Roberto Tiranti erg geforceerd. Het klinkt alsof hij iets probeert wat hem niet helemaal (meer) goed lukt.

Met Architecture Of A God heeft Labyrinth niet de comeback gemaakt die de band had willen maken. De heren zijn geweldige muzikanten, maar de songs zijn niet bijzonder genoeg om te blijven hangen. Ook na meerdere luisterbeurten blijf ik met een teleurgesteld gevoel achter. Hier had zo veel meer uit kunnen komen.

Score: 6,2

Tracklist:

  1. Bullets
  2. Still Alive
  3. Take On My Legacy
  4. A New Dream
  5. Someone Says
  6. Random Logic
  7. Architecture Of A God
  8. Children
  9. Those Days
  10. We Belong To Yesterday
  11. Stardust And Ashes
  12. Diamond

Line-up:
Roberto Tiranti – Zang
Olaf Thorsen – Gitaar
Andrea Cantarelli – Gitaar
Nik Mazzucconi – Bas
Oleg Smirnoff – Keyboards
John Macaluso – Drums

Links:
Website
Facebook
Frontiers Music


Een reactie op Labyrinth – Architecture Of A God

  1. Chris zegt:

    Of de songs echt blijven hangen weet ik ook niet, dat kan ik over een paar maanden pas beoordelen. Maar met de zin: ‘zit technisch best aardig in elkaar’, doe je ze denk ik wat te kort. Je mag gerust zeggen: ‘zit technisch vrij briljant in elkaar….’.

Geef een reactie