Dutch Distortion

 

Recensies

Crohm – Humanity

Crohm - Humanity coverGeen thrash maar Heavy Metal in de vorm van het nieuwe werk van Crohm, een Italiaanse band die in de jaren 80 werd opgericht maar pas recentelijk muziek heeft uitgebracht. Tenminste, van wat ik eruit kan opmaken, want de informatie op de Facebook pagina is in het Italiaans en de promo was weer eens zonder enige informatie. Maar ach, het gaat om de muziek, dus; het tweede album sinds de reunie, Humanity: hoe wat waar?

De opener; ‘Alien’ is… wel aardig. Zeg maar redelijk. Een simpele, herhalende riff groet je, de gitaar zelf ietwat zacht met minder distortion dan ik gewend ben, apart is dat de basgitaar duidelijker is dan de gitaar zelf, alsof de gitaar net iets te veel is weggedraaid. Afijn, tot zover is het te doen. En dan… De vocals (en deze steekt eruit want als je het mij vraagt) is het het net niet. Te weinig melodie in de zang? Te weinig kracht erachter? Te vlak/eenlijnig (niet hoog noch laag gaan)? Een beetje van alles. Het resultaat is dat het niet echt een heavy metal feel heeft. Het is me net te soft en dat terwijl ‘Alien’ toch lekker zwaar aanzet. Het komt alleen niet zo over.
Terwijl ‘The Call’ pijnlijk (pop?) rock is. Beetje distortion, beetje wat akkoorden, je kent het wel. Maar dan kom je bij het eerste duidelijke minpunt. Een bijna pijnlijk minpunt. Het word wat langzamer en de focus ligt nu voornamelijk op de zang die… tsja, die het totaal niet voor elkaar krijgt. Het is bijna pijnlijk. De vocals kunnen hier gewoon niet leveren, luister en huiver. Dit geld al helemaal voor het akoestische ‘Run For Your Life (The Escape)’ het klinkt niet.
Is er dan iets wat dit album wel kan redden? Ach, het zal geen zoden aan de dijk zetten maar het is toch iets. ‘The Noise of Silence’ en ‘Town After Town’ willen nog een duit in het zakje doen. Hier is nog wat agressie te horen, wat meer kracht, wat meer energie in z’n donder. Maar alsnog kan de gitaar nog steeds niet goed uit de verf komen omdat het gewoon te zacht staat waardoor de verhouding qua geluid niet klopt en het, als een geheel, toch de plank misslaat. Een verwoede poging.

Al met al heb ik me hier echt doorheen moeten slepen, maar het is me op een of andere manier toch gelukt. Het grootste probleem is toch die gitaar die toch relatief zacht op de achtergrond staat en het feit dat het toch meer rock-achtige nummers zijn met heavy metal invloeden dan andersom… ik zou zeggen beluisteren op eigen risico.

Score: 5.5

Tracklist:
1. Alien
2. The Call
3. The Dark Side
4. Nothing Else
5. Insatiable
6. Lost Soul
7. Fields Painted Red
8. The Noise of Silence
9. Run For Your Life (The Escape)
10. Town After Town

Line-up:
Sergio Fionari – Vocals
Claudio Zac Zanchetta – Leadgitaar
Diego Zambon – Rhythm gitaar & backing vocals
Riccardo Taraglio – Basgitaar & backing vocals
Fabio Cannatà – Drums

Links:
Crohm Official
Crohm Facebook
Crohm Soundcloud


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie