Dutch Distortion

 

Live Reports

De nieuwste reports uit de muziekwereld.

ProgPower Europe – JC Sjiwa Baarlo, 07/10/2017

Zaterdag

Ook de tweede dag van ProgPower Europe startte met een post-band. Deze keer de Duitse post-metal van Cataya. De band stond op een zeer eigenaardige manier op het podium: tegenover elkaar. In plaats van dat ze het publiek aankeken, keken ze elkaar aan. De gitarist aan de linkerkant keek vooral zeer innig naar zijn versterker en de backdrop. Het publiek werd compleet genegeerd, behalve door de bassist die een paar keer stiekem de zaal in keek. De lichten op het podium waren net zo eenvoudig als de show, waardoor de focus meer op de videobeelden werd gelegd die op de backdrop te zien waren. Deze werden elk nummer manueel aangezet, waardoor de namen van de files groot in beeld te zien waren. De muziek was langzaam en dromerig. Meer een band om bij te chillen dan echt naar te kijken en luisteren in een zaal.

De tweede show van de dag was van Blindead. Alweer een band met invloeden uit de post. De zanger deed me qua geluid heel erg denken aan de vocalist van Sólstafir. Dat hoeft niet verkeerd te zijn, maar omdat er niet veel gebeurde in de muziek, werd de aandacht vooral gelegd op zijn stem. Aangezien deze niet heel toonvast was en af en toe wat melodie miste, was dat behoorlijk jammer.  velende muziek om naar te luisteren. De zang hadden ze van mij echter wat minder op de voorgrond mogen stellen.

ProgPower? Volgens mij kunnen ze de naam volgend jaar beter veranderen naar PostPower! De derde band van de dag is alweer een band met post-invloeden. Deze eer viel aan Kauan. Van de drie post-bands op zaterdag was dit de meest verrassende. Dat kwam vooral door de altviool, die prachtig werd bespeeld. Hij had blijkbaar wel bladmuziek nodig op het podium, wat ik een beetje jammer vond. Je kan toch meer los gaan op het podium als je niet een standaard voor je neus hebt staan.
De grunts en zang waren in het Fins, wat echt een toevoeging was aan de atmosfeer van de muziek. Deze was zo duister, dat je bijna de black metal kon proeven. Het was echter wel allemaal in slow motion. Op zich geen probleem, maar met drie post-metal bands op een rij hoop je toch een keer op een BPM hoger dan 60. Ik had het zelf veel prettiger gevonden als ze deze bands uit elkaar hadden geplaatst op het programma.

Na dit blok aan post-metal en een ingelaste eetpauze was het eindelijk tijd voor iets meer activiteit op het podium met Atrox. Met hun schizo metal wisten zij een groovy show neer te zetten. De zanger genoot duidelijk op het podium en wist op deze manier het publiek flink te entertainen. Hij maakte gebruik van twee microfoons, waarbij de ene een lading aan effecten had. Een goede manier om er voor te zorgen dat je niet constante galm over je stem hebt. Wel was hij af en toe behoorlijk slordig. Zo begon hij meerdere malen al met zingen voordat hij bij de microfoon was.
De overige bandleden waren duidelijk ook heel enthousiast over het optreden. Zo ging de gitarist de andere bandleden en het publiek met zijn telefoon op de foto zetten tijdens de show. Atrox treedt niet heel vaak op, maar het was een plezier om naar te kijken.

Het Deense Pyramaze had iets langer nodig om zijn set klaar te zetten op het podium. Toen zij eindelijk begonnen te spelen had ik even moeite met te achterhalen in welke taal de zanger zong. Gewoon Engels dus, maar zijn uitspraak is niet al te best. Ook in interactie naar het publiek articuleerde de zanger niet heel goed, waardoor hij wat lastig te verstaan was. Het is duidelijk dat dit een serieuze epische powermetal band is. De muziek is aardig om naar te luisteren, maar niet heel bijzonder. De gitarist aan de rechterkant was echter degene die de show maakte. Hij lacht constant terwijl hij speelt en lijkt duidelijk overweldigd door de volle zaal. Het is een plezier om naar iemand te kijken die zo aan het genieten is op het podium.

Als afsluiter van de zaterdag stond de supergroep Soen op het podium. Deze band is van een heel ander kaliber dan alle andere bands die eerder op de dag op het podium stonden. Soen zorgt voor een professionele, maar heel intieme sfeer in de zaal. Dat komt onder andere doordat de zanger echt contact zoekt met het publiek. Hij kijkt niet over het publiek heen zoals veel bands doen, maar kijkt iedereen apart aan. Het voelt net alsof de band speciaal voor jou staat te spelen. Een prettig gevoel van geborgenheid. Soen heeft al eerder op ProgPower Europe gestaan en laat weten dat het voelt alsof ze thuiskomen bij een oude vriend. Deze liefde komt duidelijk over van het podium naar het publiek.
De muzikanten van Soen zijn stuk voor stuk geweldig en leveren piekfijn werk af. Er is geen overmatig gebruik van samples op tape. Zelfs de bongo’s worden live gedaan. Ook werd het publiek ingezet. Terwijl wij de achtergrondzang zongen, soleerde de gitarist de sterren van de hemel. De kers op de taart is natuurlijk Martin Lopez op de drums. Een magisch einde van de tweede dag van ProgPower.

ProgPower Europe – dag 3


Er zijn nog geen reacties geplaatst.

Geef een reactie